Monthly Archives: Marzec 2021

Dr. Stone (Zokuhen) Nowy Doktorek?

Wraz z wypuszczeniem ostatniego odcinka serii „Dr. Stone: Stone Wars” ujawniono, że już trwają prace nad sequelem Dr. Stone’a! Niestety jeszcze nie sprecyzowano, czy będzie mieć on charakter Ovy, czy może będzie to pełnoprawny 3 sezon (ogólnie mało wiemy na ten temat w tym momencie…), ale jedno jest pewne – akcja nie będzie już miała miejsca w Japonii!

Gdyby ktoś jakimś cudem jeszcze nie kojarzył tej serii, to zapraszam do zapoznania się z opisem pierwszego sezonu:

Pewnego koszmarnego dnia cała ludzkość zamieniła się w kamień. Wiele tysięcy lat później Taiju uwalnia się od petryfikacji i znajduje się w otoczeniu posągów. Sytuacja wygląda ponuro, dopóki nie napotyka swojego kochającego naukę przyjaciela — Senkuu! Razem planują odnowić cywilizację z potęgą nauki!

Toho animation opublikowało zwiastun serii:

Gotoubun no Hanayome jeszcze do nas wróci!

Twórcy Gotoubun no Hanayome postanowili nas nieco zaskoczyć i jeszcze przed premierą odcinka zapowiedzieli, że kontynuacja dostaje zielone światło, a nam zostaje już tylko wytrwale czekać na kolejne wieści. Dodatkowo wraz z tą informacją ukazał się króciutki (trwający zaledwie 15s) zwiastun zapowiadający kolejną część oraz grafika przedstawiająca nasze siostry w sukniach ślubnych.

Jednak my tutaj mówimy o trzecim sezonie, a ktoś może nawet nie nie jest zaznajomiony z tematem. Dla wszystkich tych osób (albo dla tych co chcą sobie po prostu przypomnieć) przedstawiam opis pierwszego sezonu:

Fuutarou Uesugi to biedny, aspołeczny oraz przykładny uczeń zdobywający najlepsze oceny w swojej klasie, który pewnego dnia spotkał bogatą uczennicę z wymiany, Itsuki Nakano. Ich spotkanie zakończyło się na kłótni, lecz gdy Uesugi dowiaduje się, że ma szansę na spłacenie długów swojej biednej rodziny zostając jej korepetytorem, próbuje się z nią dogadać. Później okazuje się jednak że jego rola korepetytora nie będzie ograniczać się tylko do niej, ale obejmować będzie jeszcze jej 4 siostry bliźniaczki.

Teraz już nie przedłużając przejdźmy do  rzeczonego zwiastuna:

Natomiast na koniec zostawiłem wspomnianą grafikę z naszymi siostrami:

egMHvaa

 

NOWELKI SENTOUIN, HAKENSHIMASU! OTRZYMAJĄ ANIME

Nowelki Sentouin, Hakenshimasu! (Combatants Will Be Dispatched!) autorstwa Natsume Akatsuki otrzymają adaptacje na telewizyjne anime, taką informacje podało wydawnictwo Kadokawa, które uruchomiło również oficjalną stronę nadchodzącej produkcji. Premiera ma odbyć się w wiosennym sezonie, a pierwszy odcinek ma wyjść 4 kwietnia 2021 roku.

Sztab produkcyjny:

Director: Hiroaki Akagi (Karakai Jouzu no Takagi-san, Hina Logi: From Luck & Logic)

Series Composition: Yukie Sugawara (Overlord, No Guns Life)

Character Design: Takehiro Suwa (Assault Lily: Bouquet chief animation director, Kuromukuro animation director)

Music: Masato Kouda (Kono Subarashii Sekai ni Shukufuku wo!, Knight’s & Magic)

Music Production: Nippon Columbia

Studio: J.C.Staff

Art Director: Tomomi Sugimoto (Fairy Tail)

Color Design: Keishi Okada (Satsuriku no Tenshi color setting)

Director of Photography: Yutaka Kurosawa (Shokugeki no Souma)

Editing: Rie Matsubara (Kemono Jihen)

Sound Director: Yoshikazu Iwanami (Grancrest Senki)

Sound Effects: Yasumasa Koyama (Enen no Shouboutai)

Recording Adjustment: Takayuki Yamaguchi (Prison School)

Aktorzy głosowi:

Snow: Sayaka Kikuchi (Senyoku no Sigrdrifa)

Rose: Natsumi Murakami (Love Live! Nijigasaki Gakuen School Idol Doukoukai)

Grimm: Minami Takahashi (Arifureta Shokugyou de Sekai Saikyou)

Astaroth (Hyouketsu no Astaroth): Sayumi Watabe (Koi wa Ameagari no You ni)

Belial (Gouka no Belial): Rina Hidaka (Tate no Yuusha no Nariagari)

Lilith (Kuro no Lilith): Kaori Ishihara (Irozuku Sekai no Ashita kara)

Zawsze przynoś pistolet na zaplanowaną walkę na miecze!

Korporacja Kisaragi panuje prawie nad całym światem. Niegdyś podziemna, kryminalna grupa, treaz światowa potęga zdecydowała, by swoje żądze władzy przenieść w kosmos. W wyniku losowania misję infiltracyjną planety kosmitów otrzymał Agent Sześć. Pierwszą rzeczą jaką robi na obcym świecie jest przerwanie świętego rytuału… i robi to w najbardziej upokarzający sposób, jaki można sobie wyobrazić.

Upokorzony i żądny awansu agent, musi uporać się z inną złą organizacją, która już działa na tej planecie. Jakaś armia Władcy Demonów, czy coś w tym stylu… Za kogo oni się mają?! Na tym świecie nie ma miejsca na dwie, złe organizacje!

MANGA MASHIRO NO OTO OTRZYMA ANIME

Obyczajowa manga o muzyce pt Mashiro no Oto (Sound of Snow White) autorstwa Marimo Ragawa otrzyma adaptacje na telewizyjne anime, taką informacje podało wydawnictwo Kodansha . Premiera już w wiosennym sezonie – 3 kwietnia 2021.

Sztab produkcyjny:

Director: Hiroaki Akagi (Karakai Jouzu no Takagi-san)

Series Composition: Kanichi Katou (Karakai Jouzu no Takagi-san 2 script)

Character Design: Majima Jirou (Banana Fish sub-character design)

Studio: Shin-Ei Animation (Amaama to Inazuma)

Aktorzy głosowi:

Wakana Sawamura: Yoshimasa Hosoya (Sakamichi no Apollon)

Shuri Maeda: Yume Miyamoto (Yesterday wo Uttate)

Yui Yamazato: Reina Kondou (Dorohedoro)

Kaito Yaguchi: Nobuhiko Okamoto (Gekkan Shoujo Nozaki-kun)

Rai Nagamori: Tatsuhisa Suzuki (Blend S)

Umeko Sawamura: Takako Honda (Jigoku Shoujo)

Seiryuu Kamiki: Yuuichirou Umehara (Darling in the FranXX)

Souichi Tanuma: Tasuku Hatanaka (SK∞)

Mai Tanuma: Shiori Mikami (Shingeki no Kyojin)

Yuna Tachiki: Rikako Aida (Love Live! Sunshine!!)

Matsugorou Sawamura: Tomohisa Asou (Shingeki no Kyoujin)

Takaomi Kaji: Yuki Kaji (Kiznaiver)

Ushio Arakawa: Fukushi Ochiai (Hinomaruzumou)

Sakura Yamano: Yuna Taniguchi (Ahiru no Sora)

Keiko Koyabu: Tomoyo Takayanagi (Koisuru Asteroid)

Hiroshi Ootawara: Kyouya Kimura (Karakai Jouzu no Takagi-san 2)

Taketo: Tetsuya Kakihara (B-Project: Kodou*Ambitious)

Shamisen to tradycyjny Japoński instrument muzyczny z wyglądu podobny do gitary.

Dziadek nastoletniego Sawamury Setsu który wychował go i jego starszego brata Wakana, niedawno zmarł. Jego dziadek był jednym z najlepszych muzyków grających na Shamisen. Rodzeństwo dorastało słuchając oraz ucząc się grać na tym instrumencie.

Odkąd ich dziadek zmarł, Setsu porzucił naukę w liceum, przeprowadził się do Tokyo oraz zaczął błądzić nie wiedząc co robić poza grą na Shamisen. Wtedy jego odnosząca sukcesy i bogata matka, Umeko, wdziera się do życia Setsu i próbuje nadać mu kształt. Zapisuje go więc z powrotem do liceum, jednak Setsu nie wie, że wkrótce na nowo odkryje swoją pasję do Shamisen.

PIERWSZA ZAPOWIEDŹ ANIME YAKUNARA MUG CUP MO

Na oficjalnej stronie serii Yakunara Mug Cup mo (Let’s make a Mug Too!) pojawiła się pierwsza zapowiedź nadchodzącego anime, które ma ukazać się w wiosennym sezonie, a dokładniej 3 kwietnia 2021.

Sztab produkcyjny:

Director: Jun Kamiya (Kingdom)

Series Composition, Script: Naruhisa Arakawa (Island)

Character Design, Chief Animation Director: Ayano Yoshioka (Haikara-san ga Tooru Movie 2: Hana no Tokyo Dai Roman sub-character design)

Studio: Nippon Animation

Cooperation: Tajimi City, Tajimi City Tourism Association

Aktorzy głosowi:

Toyokawa Himeno: Minami Tanaka (Hitoribocchi no Marumaru Seikatsu)

Mika Kukuri: Yuu Serizawa (Isekai Maou to Shoukan Shoujo no Dorei Majutsu)

Naoko Naruse: Yuuki Wakai (Yatogame-chan Kansatsu Nikki)

Touko Aoki: Rina Honnizumi (Kenja no Mago)

Opowieść o nastolatce, która postanowiła dołączyć do szkolnego klubu sztuki ceramicznej po tym, gdy odkryła, że jej zmarła matka tworzyła piękną ceramikę.

Tanabata. To i owo o tym święcie.

Czym jest Tanabata? Czyli zacznijmy od początku.

Tanabata (七夕) to japońskie święto obchodzone 7 lipca, gdy dwie gwiazdy (Wega i Altair) zbliżają się do siebie. Zostały one rozdzielone przez Drogę Mleczną (Amanogawa), niczym dwójka zakochanych o których później (tak właściwie to za kilka słów) opowiem.

Historia legendy.
Legenda, a właściwie legendy, opowiadają tak jak wcześniej wspomniałam, o zakochanych.
Tak więc rozsiądźcie się, teraz czas na legendę.
Córka Tenkō, Orihime, tkała wspaniałe szaty dla swojego ojca nad brzegiem rzeki zwanej Niebiańską. Wkładała całe serce i poświęcała bardzo dużo czasu na to zajęcie, wiedząc, że podobają mu się one. Niestety, skutkiem ciągłej pracy nad nimi było niezaznanie miłości.
Widząc nieszczęście córki, po pewnym czasie ojciec zorganizował jej spotkanie z pewnym mężczyzną o imieniu Hikoboshi. Żył i pracował on po drugiej stronie Niebiańskiej Rzeki. Zakochali się w sobie, wkrótce wzięli ślub i zostali szczęśliwym małżeństwem. Po ślubie przestała ona tkać szaty dla ojca, a jej mąż pozwolił swemu stadu rozbiegnąć się po tymże Niebie.
Ojciec, rozgniewany tym, że córka nie robiła tego co kiedyś, rozdzielił ją i męża, każąc zostać po przeciwnych stronach rzeki. Tenkō widząc rozpacz córki, pozwolił jej się spotykać z nim każdego siódmego dnia siódmego miesiąca, lecz warunkiem tego było to, że będzie ona pracować ciężko przez cały rok.
Gdy nadszedł ten dzień, żadne z nich nie mogło przekroczyć rzeki. Orihime zaczęła szlochać. Wtem przyleciało stado srok. Obiecały one zakochanym, że utworzą most z własnych skrzydeł. Jeśli jednak będzie padał deszcz, sroki nie będą mogły przylecieć i para będzie musiała czekać znowu kolejny, długi rok.

Drugą wersją legendy jest historia o rolniku, który znalazł na swoim polu szatę, której nigdy wcześniej nie widział. Należała ona do bogini Tanabata. Niedługo po tym, odwiedziła go ona w celu znalezienia swej szaty. Mikeran wbrew pozorom nie oddał bogini szaty, lecz zatrzymał ją dla siebie, ale zaoferował pomoc w poszukiwaniu jej. Tu historia się powtarza. Zakochują się w sobie, pobierają się i mają dużą gromadkę dzieci. Po pewnym czasie jego żona odkryła, że kłamał. Znalazła ona skrawek sukni na dachu. Zgodziła się mu wybaczyć, gdy ten wyplecie jej aż tysiąc par słomianych butów. Nie mogą spotkać się do czasu, gdy ten nie wykona jej warunku. I tak się stało, że nie spotkali się już nigdy. Jednak mówi się, że spotykają się właśnie raz w roku tak jak Orihime i Hikoboshi.

Zwyczaje.
Skoro i święto, to muszą być zwyczaje!
Jednym z nich jest pisanie życzeń. Zapisuje je się na małych karteczkach (tanzaku) i wiesza na drzewach bambusowych, czasem nawet z kolorowymi ozdobami. Stroiki palone są po zakończeniu festiwalu lub puszczane w okolicznych rzekach.

065 re3 1 Sendai Tanabata Festival

Tanabata ma także swoją piosenkę:
Liście bambusa szeleszczą, szeleszczą,
Trzęsąc się pod strzechą.
Gwiazdy zaczynają mrugać, mrugać;
Jak złote i srebrne ziarenka piasku.

Ciekawostki:
-Tanabata najczęściej odbywa się w pobliżu centrów handlowych, ozdabia się je wielkimi i kolorowymi wstęgami.
-W Sendai* dekoracje mają aż siedem różnych znaczeń.
-Podczas Tanabata kobiety noszą yukaty.
-Tanataba jest jednym z trzech największych świąt letnich.
-Tanabatę świętuje się nawet w São Paulo w Brazylii!

*największe miasto regionu Tōhoku.

Kamishibai – teatr z ilustracji.

Dość krótko i zwięźle o japońskiej tradycji mini-teatrzyku.

Co to jest Kamishibai?
Kamishibai (kami – papier, shibai – teatr, sztuka) – teatr obrazkowy, dosł. papierowy teatr.
Jest to tradycyjny sposób opowiadania za pomocą ilustracji znajdujących się na kartonowych planszach, które wsuwa się do małej, drewnianej skrzyneczki.
Kamishibai jest bardzo podobny do teatru marionetkowego, gdzie lalki zastępują kartonowe plansze z obrazkami.

Kartonowe plansze opowiadają różne historie, a każda z plansz przedstawia kolejny fragment opowieści. Mają one także swój format. Tył zawsze zarezerwowany jest dla tekstu i miniaturki obrazka, dlatego też czytający stoi z tyłu, by płynnie zmieniać i czytać plansze. Parawan skrzyneczki stoi zwrócony w stronę publiczności. Teatrzyk opiera się na dwóch przednich okiennicach, co zapewnia mu stabilność czy to na stole, czy nawet na rowerze.

Historia tradycji.
Źródła historii Kamishibai możemy znaleźć w XII w. W tym wieku w buddyjskich świątyniach mnisi przekazywali umoralniające opowieści za pomocą zwijanych rulonów z historiami obrazkowymi niepiśmiennej publiczności.
Po wiekach uśpienia tradycji, Kamishibai wróciło na początku XX wieku w Japonii. Były one alternatywą dla ludzi ubogich, którzy nie mogli pozwolić sobie na film dźwiękowy, a także zajęciem dla bezrobotnych artystów czy nawet narratorów niemych filmów.
W latach 50. XX wieku tradycja miała swój „złoty okres”. Opowiadacze i wędrowcy w całej Japonii przedstawiali historie np. o Ōgon Batto (ang. Golden Bat) i innych, o bardzo podobnej tematyce. Jako, że skrzyneczka w tamtych czasach była dość mała, pozwalała na szybkie składanie jej po skończonym spektaklu. Dzięki temu, bez problemu można było jeździć z wioski do wioski czy miasteczek w niedługim czasie.
Zanikła ona jednak w latach 60. XX wieku. Kolorowe plansze w drewnianej skrzyneczce zastąpiła telewizja i komiksy. Sztuka ta powróciła dzięki organizacji IKAJA (The International Kamishibai Association of Japan), powstała w 2001 roku.

800px %E4%BB%99%E5%8F%B0%E3%81%AE%E6%98%94%E3%82%92%E4%BC%9D%E3%81%88%E3%82%8B%E7%B4%99%E8%8A%9D%E5%B1%85 %2814670832707%29

Kamishibai współcześnie.
Na zachodzie w latach 70. XX wieku odkryła Édith Montelle, animatorka, bibliotekarka oraz szefowa kolekcji w wydawnictwie Slatkine i propagatorka sztuki opowiadania.
Dzięki niej, japońska tradycja cieszy się popularnością w takim krajach jak:
Szwajcaria, Francja, Włochy, Belgia, Holandia, Kanada czy nawet Stany Zjednoczone.
Pomimo starej tradycji, zachowana jest nadal forma mini-teatrzyku. Treści w spektakltu dostosowane są do warunków czy tradycji panujących w danym kraju.
Głównym celem jest stworzenie między opowiadającym, a widzem swego rodzaju współodczuwania.
Jak już wspominałam, teatrzyk można rozstawić na stole czy nawet i na rowerze.
Na Zachodzie najczęściej praktykowana jest jako pomoc dydaktyczna w przedszkolach lub szkołach.
Pomaga ona w nauce płynnego czytania, opowiadania, rysowania i pisania opowiadań przez dzieci. Dla najmłodszych jest to dość często pierwsze spotkanie ze sztuką teatralną w której biorą udział nie tylko jako widzowie, ale także narratorzy, czasem nawet jako autorzy.
Spektakle tego typu nie uczą tylko ważnych umiejętności, lecz także bawią, uczą i rozwijają wyobraźnię, która jest niezwykle potrzebna, jeśli chce się zostać pisarzem czy właśnie autorem teatrzyku typu Kamishibai.
Tę tradycyjną sztukę często łączy się ze zwykłym japońskim teatrem lub, co ciekawe, teatrem cieni.

images?q=tbn:ANd9GcQaX5yWOkZeGJ5qh8j4k BmZOPJXyeNx0ly2zQScwMOJu0 bsebBg

Ciekawostki:
-Współcześnie opowiadania w niepozornej skrzyneczce zyskują popularność nie tylko we Francji, Belgii czy Holandii, lecz nawet i w Polsce! W Europie coraz częściej spotkać można opowiadania w formie Kamishibai (plansz z obrazkami i tekstem z tyłu, czasami w pierwotnej wersji japońskiej).
W Polsce Kamishibai zostało wprowadzone na początku 2011 roku, jako promowanie czytelnictwa wśród dzieci, szczególnie w przedszkolach. Aktualnie w naszym kraju Kamishibai propaguje się jako warsztaty dla nauczycieli, rodziców czy bibliotekarzy.
-W 2013 roku japońska tradycja w Polsce została uhonorowana nagrodą Świat Przyjazny Dziecku, którą przyznał Komitet Ochrony Praw Dziecka.
-W 1923 powstało pierwsze przedstawienie w tej formie dla dzieci.
-Jak już wiemy, podstawą jest plansza, bo bez tego teatrzyk nie miałby sensu. Z tej sztuki wywodzą się mangowi artyści, tacy jak Shigeru Mizuki czy Gōseki Kojima.

Ceremonia Parzenia Herbaty w Japonii

Krótko o Ceremonii Parzenia Herbaty

Tematem tej paplaniny, będzie Ceremonia Parzenia Herbaty w Japonii. Tak, wiem że to sie wydaje absurdalne i ogólnie, bo jak to można odprawiać ceremonię przy maksymalnie 2 minutowym gotowaniu wody i zalaniu saszetki. No jednak nie. Chodzi tu o UROCZYSTE parzenie.
Cała Ceremonia, odbywa sie w pawilonie w ogrodzie. Gospodarz, wita gości ukłonem w progu furtki . Zgromadzenie, na początku robi kilka rundek po ogrodzie, podziwiając rośliny i inne skalne kompozycje. Wszyscy, spotykają sie przy ławeczce ogrodowej i wyznaczają „głównego gościa honorowego” czyli osobę, która jest uważana za najbardziej szanowaną i obeznaną z etykietą chakai. Ona wraz z gospodarzem, dbają o atmosferę spotkania i dają dobry przykład reszcie. Przed wejściem do Pawilonu, goście zatrzymują sie na dłuższą chwilę przed źródełkiem po czym nabierają drewnianym czerpakiem wodę, którą myją ręce i płuczą usta. Czynność ta, jest wykonywana w ogromnym skupieniu gdyż jest to oznaką oczyszczenia ciała i umysłu. Wejście do pawilonu, jest dość nietypowe, ponieważ ma wymiar.. 80×70 cm! Goście niemal sie wczołgują do tego pomieszczenia. Ma to byc oznaką równości każdego z uczestników. Niegdyś samuraje, musieli zostawiać broń przed wejściem co również było oznaką równości wobec innych uczestników.

Główny pokój w pawilonie nazywa się chashitsu. Znajduje się tam specjalna wnęka nazywana tokonoma. Na ścianie wisi pionowy obraz z kaligrafią- kakemono
oraz wazy (hanaire) na chabana (kwiaty używane podczas ceremonii herbacianej).

Goście zajmują swoje miejsca na tatami. Pokój, zazwyczaj jest wielkości 2-4 tatami, który jest urządzony według japońskiej koncepcji estetyki „wabi-sabi”.
Oznacza ona odnajdywanie piękna w prostocie.
Po zajęciu miejsca przez gości, wchodzi gospodarz. Honorowy gość wstaje i dziękuje za zaproszenie na ceremonię. Następnie, rozpoczyna się rozmowa na temat czarek do herbaty i wiszącego kakemono. Zaczynanie innego tematu niż tego dotyczącego ceremonii byłoby swoistym nietaktem gościa.

Gospodarz częstuje gości lekkim posiłkiem- kaiseki. Składa się on z ryżu, zupy, ryby i warzyw.

Następnie, gospodarz gotuje wodę w naczyniu cha-gama, przeciera miseczki i wsypuje bambusową łyżeczką porcję sproszkowanej herbaty (3 łyżeczki na jedną czarkę). Zalewa herbatę wodą i roztrzepuje, specjalnym bambusowym przyrządem o nazwie chasen. Przypomina trochę szeroki pędzel.
Japońska ceremonia parzenia herbaty - Mitsubishi Electric News
Są dwa rodzaje herbaty:
-koi-cha (gęsta, mocna herbata pita przez wszystkich z podawanego sobie po kolei naczynia,
-usu-cha (słaba, delikatna herbata dla każdego z osobna)
Przygotowanie każdej z nich wymaga pobierania wielu, skomplikowanych nauk.

Na koniec ceremonii, gość honorowy wstaje i ponownie dziękuje za zaproszenie i przygotowanie ceremonii.

Data premiery i dalsze szczegóły Tokyo Revengers

Już niecały miesiąc dzieli nas od premiery anime Tokyo Revengers. Jak zapowiedzieli twórcy seria wystartuje 10 kwietnia.

Opening, pt. „Cry Baby” wykona zespół Official HiGE DANdism (piosenkę można usłyszeć w poniższym trailerze), a ending, pt. „Koko de Iki o Shite” należy do eill.

Do obsady dołączą:

  • Takuma Terashima jako Atsushi „Akkun” Sendou
  • Yuuya Hirose jako Takuya Yamamoto
  • Shunsuke Takeuchi jako Takuya Yamamoto
  • Shouta Hayama jako Kazushi Yamagishi
  • Satoshi Hino jako Masataka „Kiyomasa” Kiyomizu
  • Masaaki Mizunaka jako Keisuke Baji
  • Yoshitsugu Matsuoka jako Takashi Mitsuya
  • Subaru Kimura jako Haruki Hayashida
  • Yukihiro Nozuyama jako Ryouhei Hayashi
  • Kengo Kawanishi jako Nahoya Kawata
  • Daisuke Ono jako Yasuhiro Mutou
  • Eiji Takeuchi jako Nobutaka Osanai

źródło: tanuki.pl

Zwiastun i szczegóły ekranizacji Seirei Gensouki – Spirit Chronicles

Studio TMS Entertainment planuje premierę adaptacji light novel autorstwa Yuri Kitayamy, pt. Seirei Gensouki – Spirit Chronicles. Tytuł ma wystartować jeszcze w tym roku.

Głównym bohaterem serii jest Rio, sierota ze slumsów. W wieku 7 lat chłopak odkrywa, iż jest reikarnacją Haruto Amakawy (ucznia japońskiego uniwersytetu z tragiczną przeszłością). Nie dość tego – chłopak posiada w sobie ogromny potencjał magiczny, który pomoże mu rozwikłać zagadkę zaginięcia pewnej małej dziewczynki. Jego zasługi zostaną dostrzeżone i wynagrodzone wciągnięciem na listę uczniów prestiżowej szkoły dla szlachetnie urodzonych dzieci.

Za reżyserię odpowiada Osamu Yamasaki (Itazura na Kiss). Napisze on także scenariusz, w czym pomogą mu Mitsutaka Hirota, Megumu Sasano i Yoshiko Nakamura. Postaci zaprojektuje Kyoko Yufu.

Obsada:

  • Yoshitsugu Matsuoka jako Rio/Haruto Amakawa
  • Akane Fujita jako Celia Claire
  • Yuuki Kuwahara jako Aishia
  • Tomori Kusunoki jako Latifa
  • Sayaka Harada jako Miharu Ayase
  • Sayumi Suzushiro jako Christina Beltrum
  • Kaede Hondo jako Flora Beltrum
  • Sayaka Kaneko jako Roanna Fontaine
  • Kenji Hamada jako Alfred Emerle
  • Atsushi Tamaru jako Charles Arbor
  • Koji Yusa jako Reiss Vulfe
  • Nao Touyama jako Liselotte Cretia
  • Hiyori Nitta jako Sara
  • Yukina Shutou jako Orphia
  • Asuka Nishi jako Alma

źródło: tanuki.pl